یکی از آموزه های دینی که تقریبا در همه ادیان با کیفیت های متفاوت مطرح می شود مسئله ظهور منجی در آخرالزمان است. یعنی همه در این عقیده مشترکند که در پایان دوران فردی از طرف خداوند خواهد آمد تا آنان را از ظلم و فسادی که به آن مبتلا شده اند آزاد سازد.

این موعود با اسامی متفاوت در ادیان مختلف مطرح است. در اسلام هم نام پیامبر(ص) و لقبش مهدی است و در بین زرتشت سوشیانت نامیده شده. در اسلام این موعود دو غیبت دارد: اول غیبت صغری و دوم غیبت کبرا. وقت ظهور نیز اصلا مشخص نشده و بر اساس احادیث هرکس در پی تعیین وقت باشد باید او را تکذیب کرد و در ظهور آن حضرت نیز نباید عجله نمود تا زمینه های آن فراهم شود. سوشیانت ها بر طبق متون اوستا ۳ نفر هستند که سوشیانت موعود در انجام دوازدهمین هزاره متولد می شود و بعد از آماده شدن مقدمات ظهور خواهد کرد.

این دو منجی مشترکاتی دارند از جمله:

۱. موعود بودن

۲. سود رسانی

۳. خرق عادت بودن تولد

۴ . محل تولد و ظهور

۵ . انتساب هردو موعود به پیامبران دین خود

۶. تطبیق محل ظهور دو منجی با مکان رسالت پیامبران هر دو دین

۷. مشخص نبودن زمان ظهور

۸. محافظ از آن دو

۹. ثروت مندی همسر پیامبران هر دو دین

۱۰. مادران دو منجی

۱۱. مسئله طول عمر

۱۲. طولانی شدن زمان ظهور

۱۳. یاران دو موعود

۱۴. نتایج ظهور.